«اِعْلَمْ اَنَّهُ لاوَرَعَ اَنْفَعُ مِنْ تَجَنُّبِ مَحَارِمِ اللهِ وَ الْکَفِّ عَنْ اَذَی الْمُؤْمِنِ»   هیچ خویشتنداریای سودمندتر از دوری  از حرام و پرهیز از آزار مؤمنان نیست.  (فقه الرضا علیهالسلام / ص356)

پادشاه ضدمردم و بیگانه‌پرست!

وزیر دربار شاه می‌گوید: «به شاه گفتم: ناچارم عرض کنم که مردم شدیداً ناراضی هستند، به‌طوری‌که فتوحات نفتی، کوچک‌ترین تاثیری در آنها نداشته است. فرمودند: آخر، مردم هم «غرغرو» هستند و هم «پفیوز» گاهی می‌بینم که خیلی ضعیف‌النفس هستند» (خاطرات اسدالله علم، ص ۱۲۶ و ۱۲۷، جلد سوم، ۲۲ شهریور ۱۳۵۲)
گفتنی است، این نگاه توهین‌آمیز شاه به مردم در حالی است که به گفته ویلیام سولیوان، او حتی در برابر سفیر انگلیس (نه وزیر خارجه یا نخست‌وزیر یا پادشاه انگلیس) چنان متواضع بود که سفیر می‌نویسد: او خیلی آرام بود و به نرمی سخن می‌گفت و وقتی تجزیه و تحلیل‌هایش را ارائه می‌داد، رفتارش ساده و صمیمی و متواضعانه بود. (ویلیام سولیوان، ماموریت در تهران، ترجمه دکتر ابراهیم مشفقی فر، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، صفحه ص71)

دسته بندی مطالب: 
1110-8
1110-7
1110-6
1110-5
1110-4
1110-3
1110-2
1110